گفت استـاد : مبر درس از یاد       یاد باد آنچه به من گفت استاد

یاد باد آنکه مـــرا یاد آموخت         آدمــی نان خورد از دولت یاد

هیــچ یادم نـــرود این معنی        که مـــرا   مادر من نادان زاد

پدرم نیز چو استـــــادم دید         گشت از تربیـــــت مــن آزاد

پس مرا منت از استــــاد بود        که به تعلیــم من اُستاد اِستاد

هرچه می دانست آموخت مرا          غیر یک اصــل که ناگفته نهاد

قــــدر استـــاد نکو دانستن       حیف !!! استاد به من یاد   نداد

گـــر بمردست ، روانش پرنور       ور بود زنـــده ، خدا یارش باد